Mijnheer de voorzitter,Geacht College, Collega raadsleden,

Besturen is vooruitzien. Dat betekent meerdere zetten vooruitdenken. Maar u als college heeft laten zien dat u deze strategische kunst geweldig beheerst. Waarvoor meteen maar mijn eerste compliment. U heeft tot nu toe namelijk ver vooruit gedacht.

Wat waren eigenlijk uw problemen? – ik zet ze nog even op een rijtje

1. De coalitiepartijen geven u als opdracht mee om drie miljoen te bezuinigen en u weet dat het er wel viif moeten worden.
2. Ambtenaren willen uiteraard niet snijden in eigen vlees dus bezuinigen altijd op elkaars gebieden.
3. De oppositie moet ook wat krijgen, anders wordt de sfeer in de raad veel te grimmig. En tenslotte moet u ze vier jaar laten meebesturen.
4. Het college moet naar de burgers uit de strijd komen als ‘de wijze mannen’ (helaas telt het college geen vrouwen) die, boven de partijen staand, vertrouwen uitstralen.

En, zoals gezegd, besturen is vooruitzien, dus u besluit een paar zetten vooruit te denken en het spel dan verfijnd te gaan spelen en wel volgens het omgekeerde principe: wit begint en wit wint.

Het college begint.
Met Zet 1. Het college laat de ambtenaren de voorstellen tot bezuiniging doen, dan weten ze zeker dat ze maatschappelijk en dus politiek onaanvaardbaar zijn.
Zet 2. Het college gaat van tevoren niet met getroffen partijen over deze voorstellen praten. Dat laat het subtiel aan de raad over.
Zet 3.  Het college beantwoordt de vragen uit de raad met een vanzelfsprekendheid die in Den Haag ook al gewoon geworden is: ‘Dit is een begroting waar rechts Voorst zijn vingers bij zal aflikken’. De coalitie-achterban is dan meteen tevreden. Ook de Pvda/GL-combinatie? Ja, dat zit zeker in de strategie maar ze zullen in het spel wel even geduld moeten hebben.
Zet 4. Het college laat de wethouder van financiën slim buiten schot. Allereerst omdat hij, doodmoe van dat ambtelijk stuk, zijn vakantie nog moet inhalen.  En dat kan dan maar beter buiten het vakantieseizoen (trouwens, voor een wethouder die over geld gaat is dat ook veel goedkoper). Ten tweede: zo houdt het college zijn kruit droog en een joker achter de hand.
En hier volgt mijn tweede compliment : het college heeft tot hier toe zijn spel inderdaad ragfijn gespeeld. Zelfs op de vraag van D66 of deze voorstellen de beste voorstellen waren die het college kon brengen was het antwoord met droge ogen: ‘natuurlijk zijn wij niet blij dat we moeten bezuinigen maar als het dan toch moet, dan zijn dit de beste voorstellen’. Terwijl het college natuurlijk haast niet kon wáchten op het vervolg van het spel, namelijk:
Zet 5.  Het college laat nu de raad tegenvoorstellen uitwerken, de wethouder van financiën neemt ze met elegant politiek tegenspel over, zodat de ambtenaren alsnog in eigen vlees moeten snijden. De Pvda/GL-combinatie is trots op haar beleid voor de zwakkeren - wat overigens geen bijzonder beleid is, want alle gemeenten van onze grootte hebben dat beleid -  en behoudt dit kroonjuweel want niemand die daarover een tegenvoorstel gaat indienen. En…. de oppositie, samen met de coalitiepartijen, helpt de idiote bezuinigingsvoorstellen om zeep.
Zet 6. Het college vraagt daarna ruim vier miljoen mandaat aan de raad voor alternatieve voorstellen onder de plechtige belofte dat van de huidige bezuinigingen in de gesubsidieerde sector maximaal 20% gespreid terug zal keren.
Zet 7. De finale. Het college kan de burger uitleggen hoe goed het dit alles doorzien had en dat dit inderdaad de manier was om het spel te spelen in een dualistisch systeem. Het complimenteert die burgers uiteraard voor hun massale opkomst en het fietst met opgeheven hoofd weer door onze dorpen rond. De coalitiepartijen hebben een grandioos succes behaald.

Mijnheer de voorzitter, in één woord:geniaal. Het heeft slechts één raadslid gekost en wat onbegrip in de samenleving, maar dat valt allebei wel te corrigeren. Dus: D66 gaat u met uw plannen helpen zoals wij altijd positief als oppositiepartij willen functioneren. Zie onze moties oftewel op naar zet 5!


D66  Wim Vrijhoef